From Hilde With Love » Fotografie Blog Hilde Hoebers, Fotografe in Antwerpen, Huwelijksfotografie België

Lieve Arthur!

Een tijdje geleden lanceerde ik een fotoshoot giveaway. De ene enthousiaste reactie na de andere kwam binnen (dankjewel allemaal!), maar eentje sprong er meteen uit en bezorgde me vlinders én kippenvel tegelijk! Het was het berichtje van Hendriekje, die niet meedeed voor zichzelf maar voor haar zus. Dit is het verhaal van Annelies, Matthieu en Arthur! (opgelet mama’s en mama’s-in-spe, het is een pakkend verhaal).

‘Toen ik je facebook-post las wist ik het meteen. Dit zou een geweldig mooi cadeau zijn voor mijn zus!
Mijn zus en haar vriend, kregen 8 maanden geleden een wolk van een zoon (A.). Een guitige lachebek, met de meest aanstekelijke schaterlach die al onze harten verwarmt. Dit vrolijke gelach compenseert ruimschoots voor iets wat hij mist…. Namelijk zijn linker-onderarmpje….Op 20 weken zwangerschap kregen ze het donkere nieuws dat zij een zeldzame aandoening had: amniotic band syndrome. Dit is een aandoening waarbij de vliezen van de vruchtzak allemaal draden aanmaakt waar A. in rond zwom. Je kan het vergelijken met een heleboel zeewier, waar de baby uiteindelijk in verstrengeld geraakte. Onze lieve vriend zat met zijn handjes vastgeketend… Zijn armpje werd afgeklemd en -ondanks een high-tech intra-uteriene operatie in Leuven- verloor hij zijn linker armpje en rechter middenvinger. De hele zwangerschap hielden we onze adem in. De kans was immers reëel dat de draden zich om zijn nekje of navelstreng zouden strengelen.(…) Vanaf A. geboren werd was er plaats voor opluchting en ultieme blijheid. Papa speelt elke dag gitaar voor hem, samen dansen ze dan door de living. A. werd vorige week geopereerd aan zijn hand en zijn geamputeerde armpje. Mijn zus en haar vriend houden zich sterk maar het weegt toch door en ze geraken stilaan uitgeblust… Als koppel staan ze gelukkig nog ijzersterk maar wat is het zwaar…Ik denk dat een gekke fotoshoot met A. een heel fijn lichtpunt zou zijn voor hen…

Ik hou van de emotie die je in je foto’s legt. De aanraking tussen de koppels, het detail van de handen, vind ik prachtig. Het valt me op hoeveel gevoel er in een foto kan liggen zonder de hoofden erbij te fotograferen. Veel van je foto’s stoppen ongeveer ter hoogte van de neus, en dat geeft iets heel intiems. Dat we als toeschouwer stiekem mogen meegenieten van een intens moment.

Voor de fotoshoot lijkt het me leuk als ze met verf in vrolijke snoepjeskleuren handafdrukken maken op een wit doek om nadien in te kaderen. Van mama, van papa en van A., met zijn 4 vingertjes. Het taboe dat alles perfect moet zijn mag doorbroken worden. A. mist wat ‘stukjes’, maar hij heeft andere dingen zo veel meer!

Veel succes bij je keuze en gefeliciteerd met je 3-jarig bestaan als fotografe!

Warme groet, Hendriekje’

De verf hebben we in de kast gelaten, maar aan pret ontbrak het helemaal niet! We hebben muziek gemaakt, gewandeld, gespeeld, geknuffeld en véél gelachen. Het was een zalige namiddag! Na afloop ging ik met zo’n goed gevoel naar huis, en heb nog de hele dag lopen denken aan dit geweldige koppel en hun dapper mannetje! Ik gebruik deze hashtag vaak, en ik ga hem nog eens bovenhalen: #ILOVEMYJOY 🙂

Hendriekje, bedankt dat je me in contact bracht met deze prachtige mensen. Annelies en Matthieu, jullie doen het fantastisch goed. Arthur kon zich geen betere mama en papa wensen!

Geniet van de foto’s, jullie drie, en laat ze zeker op de een of andere manier schitteren in jullie (nieuwe) woonst!

Stuur onseen berichtje Deel opFacebook tweet optwitter Pin opPinterest Emailnieuwsbrief

Your email is never published or shared. Required fields are marked *

*

*