From Hilde With Love » Fotografie Blog Hilde Hoebers, Fotografe in Antwerpen, Huwelijksfotografie België

Giveaway!

2015-09-07_0008
Hi Folks,

Jullie weten het, of weten het niet maar….From Hilde with Love Photography bestaat 3 jaar! Woop woop! 🙂 In de zomer van 2012 besliste ik professioneel materiaal te kopen en er helemaal voor te gaan. En daar heb ik nog geen seconde spijt van gehad! Want ik heb al  zoveel leuke mensen ontmoet en mooie verhalen mogen vertellen. Ik heb gezwoegd, gezweet, gestrest en soms een traantje gelaten (vooral tijdens emotionele speeches van bruiden en bruidegommen 😉 ) maar vooral ook héél veel gelachen en plezier gemaakt.

2015-09-07_0009

Fotograferen maakt me gelukkig. En foto’s bezorgen nog meer! 🙂 Bedankkaartjes, smsjes en mailtjes van verliefde koppeltjes, superenthousiaste bruiden of kersverse ouders maken me echt superblij en motiveren me om mezelf te blijven verbeteren.

2015-09-07_0003

DAAROM is het nu tijd om een beetje van mijn “geluk” terug aan jullie te geven! Tijd voor een fotoshoot giveaway!

 

Dus ben jij fan van het eerste uur of heb je mij maar net ontdekt, het maakt niet uit, iedereen maakt kans om te winnen!

Wat moet je doen? Vertel me 2 dingen (als comment op deze post):

  1. Waarom ben je zo’n fan van mijn werk? Wat spreekt je aan of wat vind je supermooi?
  2. Beschrijf de fotoshoot die jij graag zou winnen!

Het idee dat me het meest aanspreekt wint! (tip: ik hou van creatieve zotte ideeën en dito mensen!)

Op donderdag 10 september 2015 wordt de winnaar hier én via mijn facebook pagina bekend gemaakt!

Succes!

Voorwaarden: Deelname vanaf 18 jaar/ in België/max. 2 personen/geldig tot september 2016/ tijdsduur max 2u/ geen huwelijksreportage.

Stuur onseen berichtje Deel opFacebook tweet optwitter Pin opPinterest Emailnieuwsbrief
  • September 7, 2015 - 4:11 pm

    Lisa - Ik doe graag mee!

    1. Bij het zien van je foto’s heb ik telkens het gevoel de mensen op de foto’s te kennen. Je pikt niet alleen de juiste emoties op in je foto’s, maar kan op een hele mooie manier ook het karakter vangen van de mensen voor de lens. Heel bijzonder!

    2. Nooit gedacht dat zwanger zijn van ons eerste kindje zo’n grote emoties teweeg zou brengen: blij en halsoverkop verliefd op iemand die nog volop moet groeien, maar tegelijkertijd ook een lichaam dat verandert en de nodige onzekerheden met zich meebrengt. Ik zou gaan voor een zwangerschapsshoot in ons huis dat de komende maanden nog stevig gerenoveerd moet worden om een blijvende herinnering te hebben aan een periode die heel hectisch zal zijn en ons ook de nodige kopzorgen zal bezorgen. Zo kunnen de later terugkijken op het zotte werk om een mooi nest te creëren voor ons kleintje! Ik zie bouwvakkershelmen en een bolle buik, kranen en een betonmolen met suikerbonen. Jij ook?ReplyCancel

    • September 11, 2015 - 6:39 pm

      hilde - Dag Lisa, bedankt voor de mooie woorden! Ik streef er idd altijd naar om emoties en karaktereigenschappen te “vangen” in mijn beelden. Héél leuk om te horen dat jij dat er idd in terugvindt! Je eerste zwangeschap, wauw, geniet ervan. Ik heb mijn eerste kindje een paar maanden geleden mogen verwelkomen, zo’n speciaal moment! Ik zie de shoot al helemaal voor me. Stuur je even je mailadres door dan komt die kortingbon jou kant op. Mss tot binnenkort dan? 🙂 Veel groetjes, HildeReplyCancel

  • September 7, 2015 - 6:45 pm

    elsa - Ik heb je website bekeken en vind je foto’s heeeel mooi. Verder heb ik je van dichtbij gezien (aan het werk) bij het huwelijk van mijn nichtje Zarissa en heb gezien, hoe hard jij gezwoegd hebt. Je was er elk moment bij, zelfs als ik in je weg stond, wist je op 1 of andere manier toch een foto van “het” moment te maken.
    Ik zou graag een fotoshoot van mij en mijn geliefde willen hebben. We zijn inmiddels bijna 2 ½ jaar getrouwd, maar hebben niet heel veel foto’s samen, omdat ik meestal degene ben achter de camera.ReplyCancel

    • September 11, 2015 - 6:41 pm

      hilde - Dag Elsa, ja het was zwoegen en zweten, maar zo werk ik steeds. Ik probeer 110% te geven, telkens opnieuw. Als fotografe herken ik idd het probleem van “nooit zelf op de foto staan”. Stuur je even je mailadres door dan komt die kortingbon jou kant op. En dan zorgen we ervoor dat jij wél eens op papier staat! 🙂 Veel groetjes, HildeReplyCancel

  • September 7, 2015 - 7:13 pm

    Ilke - Dag Hilde

    Ik heb je website gezien, via via mijn zus Marijke. Ondertussen hebben we je geboekt om met onze hele familieclan voor de camera te komen staan om onze ouders te plezieren met recente foto’s van de dochters + aanhang en kinderen. Wij kijken er alvast enorm hard naar uit om ook op zo’n leuke en fijne manier in beeld gebracht te worden. (Het is iets anders dan de vele “spontane” foto’s die de papa trekt ;)). Welke shoot ik graag zou doen? Ik ben 3 jaar geleden getrouwd met mijn lief van/voor het leven. Doordat we onze hele trouw zelf organiseerden en moesten inkleden, is er niet goed nagedacht geweest over onze foto’s. We hebben wel wat foto’s met de familie, maar helemaal niet zoveel met ons tweetjes en vaak ook wat geforceerd. Graag had ik deze dag (voor een stukje) opnieuw beleefd, met nieuwe leuke foto’s (al hoop ik dat ik nog in mijn jurk zou passen…). Ook onze twee nieuwe aanwinsten mogen ook wel eens mee op de foto. 🙂 Het zou gewoon fijn zijn om nog eens opgedost, maar spontaan op de foto te staan. Groetjes
    IlkeReplyCancel

    • September 11, 2015 - 6:44 pm

      hilde - Dag Ilke, ja trouwfoto’s zijn zo belangrijk! Jammer dat je weinig foto’s van jullie tweetjes hebt. Maar beter laat dan nooit! Stuur je even je mailadres door dan komt die kortingbon jou kant op! Mss kunnen we dan eens “volledig uitgedost” afspreken 🙂 Veel groetjes, HildeReplyCancel

  • September 7, 2015 - 8:09 pm

    Elke - Beste Hilde,
    Jouw foto’s spreken me aan dat ze zo puur zijn. Steeds prachtige, krachtige en liefdevolle beelden, zonder gebruik te maken van typische poses. Ik heb bij jouw foto’s nooit het gevoel of er geposeerd wordt. Jouw standpunt is ook steeds verrassend!

    Ik droom wel eens van een serene foto(shoot) van mezelf. Ik heb een ICD (defibrillator) nav een erfelijke hartziekte. Na enkele ingrepen en problemen zit ie nu tegen m’n ribben, aan m’n linkerzijde. Het is voor mij een heel proces tot aanvaarding geweest. Na 9 maanden kan ik het eindelijk omarmen. Hij is mijn redder in nood dus moet ik ‘m koesteren. En dat zou ik graag willen tonen op beeld. Ik denk dat ik hiervoor bij jou aan het juiste adres ben. ? van een zot idee gesproken hé!ReplyCancel

    • September 11, 2015 - 6:48 pm

      hilde - Dag Elke! Ik probeer idd steeds de kijker het gevoel te geven alsof ze stiekem iemand aan het bespieden zijn. Ik probeer ook zo min mogelijk te interfereren en koppels gewoon te laten genieten van het moment en elkaar. Jij lijkt me wel een sterke madam, zo’n ding in je lijf dat moet moeilijk te aanvaarden zijn! Stuur je even je mailadres door dan komt die kortingbon jou kant op. En dan vereeuwigen ik jou graag samen met jou levensredder 🙂 Veel groetjes, HildeReplyCancel

  • September 8, 2015 - 11:01 am

    Hendriekje - Lieve Hilde,

    Toen ik je facebook-post las wist ik het meteen. Dit zou een geweldig mooi cadeau zijn voor mijn zus!
    Mijn zus en haar vriend, kregen 8 maanden geleden een wolk van een zoon (A.). Een guitige lachebek, met de meest aanstekelijke schaterlach die al onze harten verwarmt.
    Dit vrolijke gelach compenseert ruimschoots voor iets wat hij mist…. Namelijk zijn linker-onderarmpje….
    Op 20 weken zwangerschap kregen ze het donkere nieuws dat zij een zeldzame aandoening had: amniotic band syndrome. Dit is een aandoening waarbij de vliezen van de vruchtzak allemaal draden aanmaakt waar A. in rond zwom. Je kan het vergelijken met een heleboel zeewier, waar de baby uiteindelijk in verstrengeld geraakte. Onze lieve vriend zat met zijn handjes vastgeketend… Zijn armpje werd afgeklemd en -ondanks een high-tech intra-uteriene operatie in Leuven- verloor hij zijn linker armpje en rechtermiddenvinger. De hele zwangerschap hielden we onze adem in. De kans was immers reëel dat de draden zich om zijn nekje of navelstreng zouden strengelen…Het was afschuwelijk voor hen; te weten dat hun perfecte baby zo wordt toegetakeld.
    Vanaf A. geboren werd was er plaats voor opluchting en ultieme blijheid. Papa speelt elke dag gitaar voor hem, samen dansen ze dan door de living.
    A. werd vorige week geopereerd aan zijn hand en zijn geamputeerde armpje. Mijn zus en haar vriend houden zich sterk maar het weegt toch door en ze geraken stilaan uitgeblust… Als koppel staan ze gelukkig nog ijzersterk maar wat is het zwaar…
    Ik denk dat een gekke fotoshoot met A. een heel fijn lichtpunt zou zijn voor hen…

    Ik hou van de emotie die je in je foto’s legt. De aanraking tussen de koppels, het detail van de handen, vind ik prachtig. Het valt me op hoeveel gevoel er in een foto kan liggen zonder de hoofden erbij te fotograferen. Veel van je foto’s stoppen ongeveer ter hoogte van de neus, en dat geeft iets heel intiems. Dat we als toeschouwer stiekem mogen meegenieten van een intens moment.

    Voor de fotoshoot lijkt het me leuk als ze met verf in vrolijke snoepjeskleuren handafdrukken maken op een wit doek om nadien in te kaderen. Van mama, van papa en van A., met zijn 4 vingertjes. Het taboe dat alles perfect moet zijn mag doorbroken worden. A. mist wat ‘stukjes’, maar hij heeft andere dingen zo veel meer!

    Veel succes bij je keuze en gefeliciteerd met je 3-jarig bestaan als fotografe!

    Warme groetReplyCancel

    • September 8, 2015 - 6:07 pm

      Dorien - Na het lezen van de facebook-post dacht ik meteen ‘oh, hier ga ik aan mee doen!’ Maar na het lezen van deze deelname ga ik het toch niet doen en hoop ik zo 1 kansje meer aan jou te geven!ReplyCancel

      • September 11, 2015 - 6:49 pm

        hilde - Hey Dorien, jou mooi gebaar heeft gewerkt hoor! Hendrieke heeft een fotoshoot gewonnen. Maar volgende keer zeker ook zelf meedoen hoor 😉 Heel veel liefs, HildeReplyCancel

      • September 18, 2015 - 8:00 pm

        Hendriekje - Ik lees dit nu pas! Hoe ontzettend lief! Dankjewel 🙂ReplyCancel

    • September 11, 2015 - 6:53 pm

      hilde - Lieve Hendriekje, een héél pakkend verhaal, ik heb het niet droog gehouden moet ik zeggen. 🙂 Maar wat mooi van jou om direct aan je zus te denken en niet aan jezelf. Daarom koos ik jou als winnaar en beloon ik je zus met een leuke fotoshoot. Als ik 1 ding steeds wil bereiken met mijn werk dan is het mensen mooie herinneringen en geluk bezorgen. En dat zal in dit geval zeker van toepassing zijn. Ik ga héél hard mijn best doen om dat lichtpuntje waar te maken! Veel groetjes, HildeReplyCancel

  • September 9, 2015 - 4:35 pm

    Sarah de munter - Hey! Ik vind de manier waarop je de eenvoud en schoonheid van dingen vastlegd heel mooi. Kijken naar een foto neemt je mee naar een intiem moment van zorgeloos geluk. Het is alsof de tijd een klein momentje stil staat en de veel te zotte wereld van vandaag er even niet toe doet, een klein momentje van rust, waar alle magie begint…

    Ik zou graag een sessie met mijn vriend winnen aan de zee 🙂 ontspannend, romantisch aan de duinen, picknick of staande in het water met kleren aan, spelend en spontaan, het weer mag wat ruiger zijn, maakt niet uit. Alleszinds proficiat met je drie jaar! En ook als ik niet win, mss tot ooit! GroetjesReplyCancel

    • September 11, 2015 - 6:56 pm

      hilde - Hey Sarah, “een intiem moment van zorgeloos geluk” dat is de nagel op de kop! 🙂 Je hebt het mooi samengevat! Stuur je even je mailadres door dan komt die kortingbon jou kant op. Ik zie een tripje naar zee om jullie geluk vast te leggen helemaal zitten! 🙂 Veel groetjes, HildeReplyCancel

  • September 9, 2015 - 6:04 pm

    Katrien - Eerlijk is eerlijk … Ik ben Katrien en ik behoor tot de categorie van newbies. Totally new was de website From Hilde With Love Photograpy. Tot mijn zus Lieke me vandaag een berichtje stuurde via Facebook – lang leve! – en ik op sneukeltocht ging … En oh YES wat breng je geweldig mooie dingen.

    Totally new en toch krijg ik een heerlijk vertrouwd gevoel bij het bekijken van jouw portfolio. Zelf ben ik gek op verhalen. Die vertellen wat mij betreft in een leven alles en zijn zó onmisbaar. Elk verhaal anders, en dat op zich is al geweldig.
    Een verhaal met een heerlijk begin en een nog zaliger eind. Eentje van snotteren en snikken of van luidop en onophoudelijk bulderen. Een kort verhaal, in één ruk verteld. Of zo één waarvoor je gaat achterover hangen en peinst dat het nog even mag duren …
    Jouw foto’s doen mij jubelen omdat die steevast een verhaal vertellen, er zit een rode draad in. Het gaat over twee mooie mensen waarbij zijn handen haar ongelofelijk warm en gemeend vastnemen en de schaterlach op haar lippen staat te lezen. En je denkt dat die twee al een geweldig mooie dag moeten gehad hebben.

    Het gaat over een bruid en haar moeder. Een moeder die kijkt of die jurk van haar dochter wel helemaal juist zit. Een bruid die gerust is omdat haar moeder in de buurt is. Gelukkig omdat ze met die heerlijke jurk weldra haar mister voor het eerst ziet. En je denkt aan hoe de ochtend voor haar moet geweest zijn, en wat haar man haar zou toegefluisterd hebben als ie haar voor de eerste keer zag.
    In de bijzondere verhalen die je met jouw beelden vertelt hou ik enorm van de details die je subtiel weergeeft. Zo is er het koppel samen in de keuken, uitkijkend naar de komst van hun eerste baby. Met op de achtergrond het magneetbord met een reeks herinneringen op post-its, een verzameling van de eerste echo’s, … Het verhaal is er. Steevast.

    Zelf hebben mijn man en ik vorig jaar ons Feest der Liefde gevierd. Elkaar een welgemeende JA! toeroepen temidden van het volk dat we graag zien.
    Een jaar later vieren we zo mogelijk met nog meer liefde de komst van onze eerste telg, die ons in januari komt vergezellen.

    We hebben inmiddels al een heleboel verhalen en herinneringen voor hem of haar klaar. Een boek dat nu al volstaat met krabbels. Van ons voor hem|haar. Een boek met een eerste tekening, van een nichtje dat niet kan wachten. Eentje met een omslag, waarin staat dat het een HIJ of een ZIJ zal worden en dat we niet zullen openen. Een boek met een mini post-it, gevuld met een XL boodschap.

    Aan ons boek zouden mijn man en ik dolgraag nog foto’s van ons twee willen toevoegen. Want we geloven dat een verhaal nu eenmaal mooier verteld wordt met de juiste beelden. Zodat we die kleine telg kunnen tonen hoe zijn mams en paps eruit zagen toen ie er nog niet was. Want … ik hoor vaak van mama’s dat ze het bijzonder jammer vinden dat ze zo weinig herinneringen hebben aan die zwangere tijd en dat ze hun kids niet kunnen tonen hoe hun mam eruitzag toen ze in haar buik zaten.

    Mijn man en ik zijn rasechte Kempenaars. Onze mini zijn of haar verhaal zouden we daarom ook héél erg graag van start willen laten gaan in die Stille Kempen, met een fotoshoot die voor zich spreekt. Wij twee en een bolle buik. Dus stiekem gewoon met z’n drie.
    De Kempen is gekend om zijn groen, XL bossen en uitgestrekte velden. Voor ons daarom geen shoot op bed, maar eentje in de natuur. In een open veld, helemaal alleen. Of met ons twee tussen een verzameling torenhoge bomen. Op blote voeten of een heerlijk paar stoere laarzen.
    De Kempen. Wij twee. Een bolle buik.
    Een verhaal. Een begin.ReplyCancel

    • September 11, 2015 - 7:01 pm

      hilde - Hoi Katrien, wat een zalige comment om te lezen. 🙂 Je weet de gevoelens die mijn beelden (hopelijk) opwekken perfect te beschrijven en het verhaal in ieder van hun te ontdekken. En wat een leuk idee om je toekomstig kindje al een heleboel herinneringen “cadeau” te geven. Dat zal hij/zij later superfijn vinden! Ik werk hier dus heel graag aan mee en geef je met veel plezier de fotoshoot cadeau! Tot binnenkort! Liefs, HildeReplyCancel

  • September 10, 2015 - 8:32 am

    Madiken - Proficiat met je verjaardag, Hilde! Ik heb je voor het eerst leren kennen op het trouwfeest van mijn broer in mei 2013. Het was mooi om te zien hoe je Jeroen en Anke als koppel zo goed hebt begrepen, en dat is het nog steeds. Want tot op vandaag kan iedereen je foto’s bewonderen in hun woonkamer, en ook in kleinere ruimtes in het huis 😉 In ieder geval volg ik je werk op Facebook sinds die mooie dag in mei, en ik heb er nog geen moment bij stilgestaan om je te ontvolgen. Hoe komt dit? Omdat ik de afgelopen jaren je werk sterk heb zien groeien. Bij elke nieuwe post blijf je me verbazen dat je de grenzen van je eigen stijl steeds opnieuw lijkt af te toetsen. Je shoots zijn nooit een en dezelfde, maar je handtekening wel. En die is voor mij avontuurlijk, eerlijk en uniek. Ik vind het leuk om te zien dat je werk niet stagneert, dat het evolueert en flexibel is. Een constante die ik vaststel: je plaats de koppels, kinderen, persoonlijkheden in hun natuurlijke habitat. Je plaatst emotie ten opzichte van ruimte en die verhouding raakt. Daarom wil ik deze kans niet missen en schaam ik me er niet voor dat een shoot met mijn man, mezelf en jouw als fotograaf op mijn verlanglijstje staat. Vorig jaar oktober zijn we getrouwd. We hebben toen niet de mogelijkheid gehad om ten volle gebruik te maken van het seizoen om ons als koppel op de gevoelige plaat te leggen. We zouden heel graag de bossen, de velden, het land intrekken in herfstig België. Het seizoen, de natuur, het avontuur en de liefde: dat is een formule die niet kan missen! En ja hoor: ik zie ons al in bomen klimmen, springen in grote plassen, rennen door de velden,.. Om maar te zeggen, zot zijn zit in onze natuur 😉 Het komt neer op eerlijke elementen die eerlijk in beeld zijn gebracht: zegt het je wat?ReplyCancel

    • September 11, 2015 - 7:05 pm

      hilde - Dag Madiken, Ja ik herinner me jou en je broer nog goed! Het was een superfijne dag met een superleuk koppel. Anke had het stoerste bruidskapsel dat ik al ooit gezien heb 😉 Supertof! En wat fijn om te lezen dat mijn werk nog steeds “tentoon” staat bij hun thuis! Ik probeer inderdaad mezelf steeds te verbeteren, zonder mijn eigenheid en stijl te veranderen. Stuur je even je mailadres door dan komt die kortingbon jou kant op. Hopelijk kunnen we dan samen de herfst ontdekken, dat zie ik helemaal zitten hoor! 🙂 Veel groetjes (ook aan Anke en Jeroen!), HildeReplyCancel

Your email is never published or shared. Required fields are marked *

*

*