From Hilde With Love » Fotografie Blog Hilde Hoebers, Fotografe in Antwerpen, Huwelijksfotografie België

January: Self Portrait

JANUARI

De allereerste opdracht: een verhalend zelfportret in één enkele foto. Een portret dat iets zegt over wie je NU bent.

Dat is een moeilijke. Vooral als je weet dat fotografen NOOIT zelf achter de lens staan én (meestal) een gruwelijke hekel hebben aan het makken van zelfportretten 🙂

Maar soit. Ik ben eraan begonnen.

Eerst met nadenken en schrijven. Wie ben ik? En hoe zien anderen mij? Deze laatste vraag stelde ik via social media, en het resultaat was enerzijds herkenbaar, anderzijds toch ook een beetje verrassend. Veel mensen beschreven me als lief, eerlijk en behulpzaam. Maar ook m’n onzeker en emotioneel kantje kwam meermaals naar voren. Tot slot vulde m’n vriend Jeroen moeiteloos aan “dat ik toch wel een beetje een chaoot en nogal beïnvloedbaar ben én last heb van faalangst 🙂 BOENK erop. Allemaal héél herkenbaar.

En wat me vooral opviel was HOE GOED de mensen die dichtbij me staan me eigenlijk kennen. En dat kwam binnen. Want ik probeer al zowat m’n hele leven mezelf te veranderen en opnieuw uit te vinden. Al m’n negatieve karaktertrekken verbergen voor de buitenwereld en een stevig masker op te zetten. Niet onzeker, maar extravert. Niet angstig, maar avontuurlijk en ondernemend. Niet zwak, maar sterk en onkwetsbaar. But you know what? Dat lukt(e) voor geen meter, want je kan jezelf niet veranderen. Het heeft zelfs het averechtse effect: je raakt jezelf kwijt. Ok. Niet goed en niet gezond. Maar: goed dat ik het weet. Werk aan de winkel!

Next stop: een persoonlijkheidstest. Ik deed deze: The ennegram personality test. Een aanrader. M’n score was – opnieuw – herkenbaar en eenduidig: zowel type 2 (the helper) als type 9 (the peacemaker) kwam sterk naar voren. I make sense in not making sense. Aléz das toch positief dan 😉

Na 3 weken van nadenken, schrijven en schetsen was het eindelijk tijd om m’n camera te nemen. Misschien nog het makkelijkste deel van de opdracht, want daar ben ik vertrouwd mee. Of toch niet, want op de bewuste woensdagochtend van de “shoot” vond ik m’n triggers niet meer. Typisch ik. Dan maar manueel scherpstellen en timer opzetten 🙂 Back to basics haha. Voeg nog wat witte verf en vééél mascara toe. En een paar uur van trial en error… (en snel snel alle verf er terug af, net op tijd om dochterlief van school te gaan halen)…

Klaar. Dit ben ik.

 

Stuur onseen berichtje Deel opFacebook tweet optwitter Pin opPinterest Emailnieuwsbrief

Your email is never published or shared. Required fields are marked *

*

*